متن مصوب سند ملی ترانزیت

متن مصوب سند ملی ترانزیت را از این لینک دریافت نمایید

لجستيك چيست؟

لجستیك، فرآیند برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت بر خدمات و اطلاعات مرتبط با حمل و نگهداری كالا از مبدأ تا محل مصرف كه با هدف تامین نیاز مشتری، شامل جریان‌های درونی و بیرونی، درون‌سو و برون‌سو انجام می‌گیرد.

 

مهم‌ترین عامل رقابت صنایع، تولیدكنندگان و ارائه‌كنندگان خدمات، هزینه‌های موجود در زنجیره‌های تامین است. صاحبان كالا و مدیران زنجیره‌های تامین تلاش‌های گسترده‌ای در جهت كاهش این هزینه‌ها صورت می‌دهند. از جمله این تلاش‌ها انجام مطالعات برنامه‌ریزی لجستیك و حمل‌ونقل است و در این میان، مطالعات كاربری زمین در برنامه‌ریزی حمل‌ونقل و طراحی مكانی شبكه حمل‌ونقل نقش ویژه‌ای دارند. محل قرارگیری نقاط تولید و جذب سفر در زنجیره‌های تامین و همچنین مسیرهای ارتباطی آن‌ها از مهم‌ترین ورودی‌های هر پروژه برنامه‌ریزی در زمینه لجستیك و حمل‌ونقل است.

یكی از راه‌حل‌هایی كه از دهه ۱۹۷۰ در اروپا به منظور افزایش بهره‌وری در زنجیره تامین و كاهش هزینه‌های لجستیك ارائه شد و به سرعت جایگاه ویژه‌ای در مدیریت زنجیره تامین یافت، ایجاد نقاط خاص لجستیكی با هدف تجمیع فعالیت‌های لجستیك، تخصصی‌سازی و افزایش كیفیت و گستره خدمات لجستیك بود. این نقاط كه با انواع و عناوین مختلفی در جهان شناخته می‌شوند در واقع ارائه خدمات عمومی لجستیك و خدمات ارزش افزوده به جریان‌های كالا را بر عهده دارند. اما انواع خدماتی كه در آن‌ها ارائه می‌شود، انواع دسترسی‌های حمل‌ونقلی و سطح عملكردی این مراكز در مفهوم، نام و تعریف هر نوع از مراكز تاثیرگذار است. در ادامه با توجه به این ویژگی‌ها مفاهیم مراكز لجستیك شرح داده خواهد شد.

همان‌گونه كه گفته شد، هدف اصلی مراكز لجستیك، ارائه خدمات عمومی و ارزش افزوده لجستیكی به جریان‌های كالاست. بنابراین برای شرح فعالیت‌های این مراكز لازم است ابتدا تعریف و مفهوم لجستیك توضیح داده شود. شکل زير نشان‌دهنده چارچوب كلی فعالیت‌های لجستیك است.

منبع : سایت وزارت راه و شهرسازی

ادامه نوشته

فراموشی ترانزیت در ایران

 

 ابراهیم نصری مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده ای استان خراسان رضوی  :

سال‌ها پیش به‌طورجدی گفته می‌شد که ترانزیت جایگزین نفت خواهد شد ولی بعد از گذشت سی سال از زمانی که این طرح بر روی کاغذ عنوان شد. دیگر خبری از این ایده و نظر حتی بر روی کاغذ نیست. نمی‌خواهم ترانزیت را با کشورهای پیشرفته مقایسه کنم بیایید با همین 16کشور همسایه مقایسه کنیم. ما از ده سال پیش در ترانزیت چه تغییراتی انجام دادیم و حالا کجا هستیم و آن‌ها چه کردند و الان کجا هستند هرسال موقعیت آن‌ها بهتر از سال قبل است ولی ترانزیت در ایران هیچ پیشرفت مثبتی نداشته پس راهی به جز تغییرات نداریم.

قبول دارم که تغییرات هزینه دارد ولی سود این تغییرات بیش‌تر از هزینه آن خواهد بود و این هزینه سرمایه‌ای برای آینده ما خواهد بود. متأسفانه هم ما دولتی‌ها کم کاری کردیم هم بخش خصوصی ولی بیش‌تر طرف صحبت من با بخش دولتی است؛ متأسفانه بخشنامه‌ها و قوانین دست و پا گیر بلای جان ترانزیت شده است.

ما قانون تجارت داریم که مربوط به نود سال پیش است و نیاز به تغییرات اساسی در آن است و قوانین کهنه باید بروز شود. اگر تغییرات را شروع نکنیم این وادی را از دست خواهیم داد. نوسازی ناوگان یکی از اولویت‌ها در این بحران اقتصادی است باید هر استان بتواند در مواقع بحرانی به‌تنهایی تصمیم‌گیرنده باشد و منتظر دستورات مرکز نشود. دیگر زمان تعلل نیست.

متاسفانه در نوسازی ناوگان موفق نبودیم و می‌بینیم که زمانی بنز آلمان در ایران بود و حالا جای آن را خودروهای بی‌کیفیت چینی گرفته است و این در حالی است که کشورهای همسایه به‌سرعت در حال به روز کردن ناوگان خود هستند و اگر نتوانیم حل کنیم روزی خواهد رسید که  کشورهای همسایه گروکشی کنند چون این ناوگان دیگر توان رقابت با ناوگان کشورهای همسایه را ندارد.

متأسفانه بودجه برای این مسئله خیلی پایین است باید با برنامه‌ریزی دقیق، حذف قوانین دست‌وپا گیر و اصلاح دستورالعمل‌ها ترانزیت را روان‌سازی کنیم؛ البته سال گذشته با دستور وزیر در استان کمیته ترانزیتی تشکیل شد که انجمن صنفی حمل‌ونقل استان دبیری آن را بر عهده گرفت و اعضای آن‌هم مدیرکل سازمان‌های اجرایی استان هستند ولی متأسفانه جلسات آن خیلی کم تشکیل‌شده است و ما از انجمن خراسان می‌خواهیم که ترتیبی دهد تا جلسات بیش‌تری برگزار شود تا بتوانیم با تعامل با این سازمان‌ها بروکراسی اداری را کم کنیم و درنهایت هزینه و زمان را کاهش دهیم و تسهیلاتی برای رانندگان و شرکت‌ها اتخاذ کنیم.

منبع : تین نیوز